Μνημεία+-+Μουσεία+Κέρκυρας

[[image:back1s.jpg width="62" height="62" link="Θέματα ΚΕΡΚΥΡΑΣ"]]Θέματα Κέρκυρας
= Η Κέρκυρα την εποχή της Ενετοκρατίας. =

Η Κέρκυρα, το κυριότερο επτανησιακό κέντρο, διατηρεί σήμερα, ειδικά η **Παλιά Πόλη **, σε ικανοποιητικό βαθμό την πολεοδομική της μορφή, η οποία διαμορφώθηκε κυρίως την εποχή της Ενετοκρατίας και μάλιστα σε εποχή ακμής της Ενετικής μητρόπολης. **Κράμα Ενετικής τέχνης και Βυζαντινής παράδοσης **, τα μνημεία της Κέρκυρας αποτελούν επιτυχημένη συναίρεση των διαφορετικών στοιχείων της ελληνικής και δυτικής αρχιτεκτονικής, κατασκευασμένα σύμφωνα με την τοπική ελληνική αντίληψη σε δυτική μορφολογία, από ντόπιους τεχνίτες και σύμφωνα με τις ανάγκες του τόπου.

Η περιτείχιση του **"μπόργου"** **(ξώπολι),** που ολοκληρώνεται το 1588 με τα τελειότερα για την εποχή οχυρωματικά έργα, επιβάλλει πλέον την καθ΄ ύψος ανάπτυξη της πόλης, όπου __για πρώτη φορά σε ελληνική πόλη εμφανίζονται οι πολυκατοικίες.__ Η Κέρκυρα σταδιακά κοσμείται με ναούς, πλατείες, δημόσια κτίρια, κοινωφελή έργα και προικοδοτείται με αποχετευτικό σύστημα παρόμοιο με άλλων ιταλικών πόλεων της εποχής της Αναγέννησης. Αργότερα αποκτά νοσοκομείο, λοιμοκαθαρτήριο, θέατρο, λέσχες και γενικά οτιδήποτε ήταν απαραίτητο για να υποστηριχθεί μια έντονη κοινωνική ζωή με ταξικό χαρακτήρα.   **Παλαιό Φρούριο ** Το οχυρό φιλοξένησε την πόλη της Κέρκυρας, την Κορυφώ, από τον 6ο μ.Χ. αι. και μετά. Άρχισε να κατασκευάζεται από τους Βυζαντι­νούς αλλά η σημερινή του μορφή οφείλεται στους Ενετούς με κάποι­ες προσθήκες των Άγγλων. Στον συγκεκριμένο χώρο δεσπόζουν οι δύο εντυπωσιακοί προμαχώνες που φέρουν αντίστοιχα τα ονόματα των Ιταλών μηχανικών Martinengo και Savorgnan.. Διατηρούνται σε πολύ καλή κατάσταση νεώτερα αγγλικά κτίσματα και προσθήκες, όπως ο ναός του Αγίου Γεωργίου, κτίσμα του 1840, σε ρυθμό βασιλικής με αράβδοτες δωρικές κολό­νες. Σήμερα στεγάζει τμήματα του Ιόνιου Πανεπιστήμιου, την έδρα της Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, το Ιστορικό Αρχείο και τη βάση του Ιστιοπλοϊκού Ομί­λου. Στο Παλαιό Φρούριο στεγάζεται και η «Βυζαντινή Συλλογή Κέρκυρας».
 * T ****ο 1386, ****η δεύτερη άφιξη των Βενετών στην Κέρκυρα ****, **σηματοδοτεί την έναρξη εκτεταμένων παρεμβάσεων τόσο στον πολεοδομικό ιστό της πόλης, όσο και στα οχυρωματικά έργα. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την εξαφάνιση όλων των μεσαιωνικών αρχιτεκτονικών μνημείων της Κέρκυρας χάριν μιας νέας οχυρωματικής αντίληψης, που γίνεται όλο και περισσότερο επιτακτική, ειδικά μετά την επικράτηση των πυροβόλων όπλων κατά τη διεξαγωγή επιθετικών και αμυντικών πολέμων.Οι συχνοί Βενετοτουρκικοί πόλεμοι καθιστούν την Κέρκυρα **κομβικό σημείο** όπου εδρεύει ο πολεμικός και ο εμπορικός στόλος της Γαληνοτάτης, σε κατασκευασμένα για το σκοπό αυτό νέα λιμάνια. Η συνεχής τουρκική απειλή, που ορισμένες φορές είναι καταστροφική (1537), επιβάλλει στη Βενετία να εφαρμόσει ένα μεγαλεπήβολο **αμυντικό έργο** (το Παλαιό Φρούριο) για τη σωτηρία του νησιού όπου χρησιμοποιούνται ορισμένοι από τους καλύτερους αρχιτέκτονες της εποχής που είχε στην υπηρεσία της η Ενετική Δημοκρατία Francesco de Brendolis, Gacopo Coltrino, Giovanni Giocondo, Lattanzio Bonghi, Agostino da Castello, Michele Sanmicheli, Ferrante Vitelli, Filippo Verneda).

**<span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: 16pt;">Νέο Φρούριο ** <span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: 16pt;"> <span style="font-family: Tahoma,sans-serif;">Χτίστηκε το 1576 από τον στρατιωτικό αρχιτέκτονα της Βενετίας Ferrante Vitelli και αποτελεί εξαίρετο δείγμα φρουριακής αρχτεκτονικής. Κατασκευάσθηκε στο Β.Δ. άκρο της πόλης για να προστατεύσει τα περίχωρα και το λιμάνι. Στο φρού­ριο αυτό κατέληγαν τα τείχη που ανεγέρθηκαν την ίδια περίοδο γύρω από την πόλη, προς την πλευρά της εξοχής και προς τη θάλασσα, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένας αμυντικός κλοιός με βασικούς οχυρωματικούς πόλους το Παλαιό και το Νέο Φρούριο. Είναι διαρθρωμένο σε δύο βασικά επίπεδα οχύ­ρωσης όπου στο ανώτερο επίπεδο δεσπόζουν οι Προμαχώνες των 7 Ανέμων (Sette Venti). <span style="font-family: Tahoma,sans-serif;">Κατά τη διάρκεια της περιήγησης ο επισκέπτης ανακαλύπτει ενδια­φέροντα αρχιτεκτονικά στοιχεία όπως στοές και θολωτές διόδους, πολεμίστρες, πυροβολεία και λαξευμένες λατινικές επιγραφές ενσωματωμένες στο τείχος. Η πανοραμική θέα που εκτείνεται προς τη θάλασσα και το ιστορικό κέντρο της πόλης καθιστούν επιβεβλημένη την επί­σκεψη στο συγκεκριμένο οχυρό. Ο Δήμος Κερκυραίων, πραγματοποιεί ποι­κίλες πολιτιστικές εκδηλώσεις και φιλοξενεί κατά περιόδους εκθέσεις ζωγρα­φικής, γλυπτικής και φωτογραφίας. ** ΜΟΥΣΕΙΑ ΚΕΡΚΥΡΑΣ **

<span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: 16pt; line-height: 0px; overflow-x: hidden; overflow-y: hidden;">
 * <span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: 16pt;">Αρχαιολογικό Μουσείο **

<span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: 11pt;">Ευρήματα προϊστορικής περιόδου και ευρήματα 7ου και 6ου αιώνα π.Χ., που ξεχωρίζει του λιοντάρι του Μενεκράτους, πήλινα ειδώλια και αγαλματίδια από τα ιερά της Κέρκυρας και το εντυπωσιακό **αέτωμα της Γοργούς από τον ναό της Αρτέμιδος** στους Αγ. Θεοδώρους έργου του 585π.Χ., το αρχαιότερο λίθινο αέτωμα που σώζεται από ελληνικό ναό.

**<span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: 16pt;">Μον Ρεπό - ΠΑΛΑΙΟΠΟΛΗ ( 1831 μ.Χ. ) **

<span style="background-color: #ffffff; font-family: Tahoma,sans-serif; text-align: justify;">Βρίσκεται μέσα στο πάρκο του **Μον Ρεπό**, που έχει **258** στρέμματα έκταση σε ένα εξωτικό κατάφυτο τοπίο από αιωνόβια έργα. Την νεοκλασική έπαυλη αυτή έχτισε το **1831μ.Χ. ο Άγγλος αρμοστής Adams** για θερινή κατοικία, κυρίως για την Κερκυραία σύζυγο του ( το γένος Παλατιανού), με αρχιτέκτονα τον κερκυραίο Ιωάννη Χρόνη. Μετά την ένωση με την Ελλάδα ( 1864 μ.Χ.) χρησιμοποιήθηκε ως θερινό Βασιλικό Ανάκτορο. Στην Κατοχή (1940-44) ήταν για τον Ιταλό πολιτικό διοικητή των Ιονίων νησιών Παρίνι θέρετρο. Σήμερα είναι επισκέψιμο για το κοινό ενώ η έπαυλη έχει μετατραπεί πρόσφατα σε Μουσείο.

<span style="background-color: white; font-family: Tahoma,sans-serif;">Το Ανάκτορο Αγ. Μιχαήλ και Γεωργίου **χτίστηκε το 1819-1924 μ.Χ.** επί του Άγγλου Αρμοστή Θωμά Μαίτλαντ, από το αρχιτέκτονα G. Whitmore. Το σπουδαιότερο μνημείο της Αγγλοκρατίας, από τα πρώτα νεοκλασικού ρυθμού έργα στην Ελλάδα. Κτισμένο από πέτρα Μάλτας. Η ονομασία "Ανάκτορο Αγίων Μιχαήλ και Γεωργίου" δόθηκε γιατί εκτός από γραφεία και κατοικία των Άγγλων Αρμοστών, ήταν η έδρα του ομώνυμου τάγματος. Η όψη του κοσμείται με δωρική κιονοστοιχία, που διακόπτεται από δύο μεγαλοπρεπείς πύλες μορφής θριαμβευτικού τόξου και καμπυλώνεται στα άκρα της (οριοθετώντας το βόρειο άκρο της Σπιανάδας). Το κεντρικό τμήμα πάνω από το γείσο διακοσμείται με ανάγλυφες παραστάσεις των επτά νησιών του Ιονίου και στη μέση το **<span style="background-color: white; font-family: Tahoma,sans-serif;">κέρας της Αμάλθειας (Αγγλικό Σύμβολο). **<span style="background-color: white; font-family: Tahoma,sans-serif;"> Έργα του Κερκυραίου γλύπτη Προσαλέντη. Μετά την ένωση με την Ελλάδα (1864) χρησιμοποιήθηκε ως Βασιλικό Ανάκτορο. Και σήμερα στεγάζει το **Μουσείο Ασιατικής Τέχνης και την Δημοτική Πινακοθήκη**.
 * <span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: 16pt;">Ανάκτορo Αγ. Μιχαήλ και Γεωργίου **

**<span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: 16pt;">Μουσείο Ασιατικής Τέχνης- Ανάκτορο Μιχαήλ και Γεωργίου ** <span style="background-color: white; font-family: Tahoma,sans-serif;">Το Μουσείο στεγάζεται στο εντυπωσιακό **Ανάκτορο Μιχαήλ και Γεωργίου**, κτίριο της Αγγλοκρατίας που χρησιμοποιήθηκε ως Αρμοστείον (κυβερνείο και κατοικία του εκάστοτε Άγγλου Αρμοστή), το οποίο μετά την Ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα παραχωρήθηκε από τους Άγγλους στο Ελληνικό Δημόσιο και χρησιμοποιήθηκε περιορισμένα ως Ανάκτορο. <span style="font-family: Tahoma,sans-serif;"> **Η ίδρυση, το 1927**, του μοναδικού Μουσείου Ασιατικής Τέχνης στην Ελλάδα, οφείλεται σε έναν αξιόλογο συλλέκτη έργων ασιατικής τέχνης, το Γρηγόριο Μάνο, ο οποίος το 1919 αποφάσισε να δωρίσει την εξαιρετικού ενδιαφέροντος και πολυάριθμη συλλογή του, στο Ελληνικό Κράτος υπό το μοναδικό όρο να δημιουργηθεί μουσείο στην Κέρκυρα και συγκεκριμένα στο χώρο του Παλατιού των Αγίων Μιχαήλ και Γεωργίου.

**<span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: 16pt;">Δημοτική Πινακοθήκη Κέρκυρας ** <span style="background-color: white; font-family: Tahoma,sans-serif;">Η λειτουργία της **Δημοτικής Πινακοθήκης ξεκίνησε το 1978** και στεγάστηκε αρχικά στο κτίριο του κληροδοτήματος Δαλιέτου. Μετά από ένα διάστημα αδράνειας της Δημοτικής Πινακοθήκης, η επαναλειτουργία του Μουσείου αποφασίστηκε το 1995, εντός του Ανακτόρου Μιχαήλ και Γεωργίου. Σήμερα υπάρχει έντονη δραστηριότητα στην Πινακοθήκη καθώς, πέρα από τη μόνιμη έκθεση της, διοργανώνονται και άλλες εκθέσεις, διαλέξεις, παρουσιάσεις, κύκλοι μαθημάτων ιστορίας τέχνης, συναυλίες και εκπαιδευτικά προγράμματα για παιδιά. Τα περισσότερα έργα που διαθέτει η Δημοτική Πινακοθήκη προήλθαν από δωρεές διαφόρων συλλεκτών αλλά και καλλιτεχνών του 19ου και 20ου αιώνα.

<span style="background-color: white; font-family: Tahoma,sans-serif;">Είναι γνωστό ότι ο εθνικός μας ποιητής **Διονύσιος Σολωμός** <span style="background-color: white; font-family: Tahoma,sans-serif;">έζησε κατά τα περισσότερα χρόνια της ζωής του και μέχρι του θανάτου του (1798-1857) στην Κέρκυρα όπου έγραψε το μεγαλύτερο αλλά και σπουδαιότερο μέρος του έργου του συμπεριλαμβανομένων και των " ** Ελεύθερων Πολιορκημένων **<span style="background-color: white; font-family: Tahoma,sans-serif;">". Το σπίτι όπου έζησε, έγραψε και πέθανε ο ποιητής, αφού καταστράφηκε από τους βομβαρδισμούς του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, αναστηλώθηκε αργότερα και εξακολουθεί να υπάρχει μέχρι σήμερα. Στο σπίτι του Σολωμού ιδρύθηκε από την Εταιρεία Κερκυραϊκών Σπουδών και λειτουργεί ως " ** Μουσείο Σολωμού **<span style="background-color: white; font-family: Tahoma,sans-serif;">" το Κέντρο Σολωμικών Σπουδών. Στο Μουσείο φυλάσσεται το γραφείο του ποιητή και ένα μικρό αυτόγραφό του. Παράλληλα εκτίθεται φωτογραφικό υλικό, αναφερόμενο στους χώρους, στα πρόσωπα και στα γεγονότα που έχουν σχέση με τη ζωή, το έργο, και την εποχή του Σολωμού. Υπάρχει επίσης πλούσια Σολωμική βιβλιοθήκη, η οποία συνεχώς εμπλουτίζεται και η οποία περιλαμβάνει όλες τις παλαιές εκδόσεις του "Ύμνου εις την Ελευθερίαν", αλλά και σειρά προσωπογραφιών του Ποιητή και των μελών της λεγόμενης Σολωμικής Σχολής.
 * <span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: 16pt;">Μουσείο Σολωμού **

**<span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: 16pt;">Αναγνωστική Εταιρία Κέρκυρας ** <span style="background-color: white; font-family: Tahoma,sans-serif;">Η Αναγνωστική Εταιρεία Κέρκυρας αποτελεί το παλαιότερο πνευματικό ίδρυμα της Νεότερης Ελλάδος ενώ πρότυπό της αποτέλεσε η αντίστοιχη Αναγνωστική Εταιρεία της Γενεύης. **Ιδρύθηκε ως «Φιλολογική Λέσχη» το 1836** την περίοδο της Αγγλικής Προστασίας (1814-1864) από ξένους απόφοιτους πανεπιστημίων που εκδιώχθηκαν από την Ιταλία ως καρμπονάροι. Κύριος στόχος της δημιουργίας της «Λέσχης» αποτέλεσαν η ενημέρωση και επαφή των μελών της με τα πολιτικά, επιστημονικά και πνευματικά δρώμενα της Δυτικής Ευρώπης εκείνης της εποχής. Η πρώτη προεδρία τελέστηκε από το σπουδαίο φιλόσοφο, πολιτικό, διπλωμάτη και καθηγητή της Ιόνιας Ακαδημίας Πέτρο Βραϊλά- Αρμένη. Μέλη της Εταιρείας είχαν την τιμή να εκλεγούν ο Μητροπολίτης της Ενώσεως Αθανάσιος Πολίτης, ο Άγγελος Κογεβίνας, ο Βιάρος και Αυγουστίνος Καποδίστριας, ο Ανδρέας Κάλβος, ο Διονύσιος Σολωμός, ο Ιάκωβος Πολυλάς, ο Γεράσιμος Μαρκοράς, ο Γεώργιος Θεοτόκης, ο Νικόλαος Τομαζαίος, ο Νικόλαος Μάντζαρος, ο Σπύρος Σαμαράς, ο Λορέντζος Μαβίλης, ο Κωνσταντίνος Θεοτόκης, ο Άγγελος Γιαλλινάς, ο Μητροπολίτης Κερκύρας και ο οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας. Ο ρόλος της Αναγνωστικής Εταιρείας Κέρκυρας αποδείχτηκε καθοριστικός για την ιστορία του νησιού και των Επτανήσων. Η διεκδίκηση των μελών τους Εταιρείας ώστε να καθιερωθεί να επιβληθεί η ελληνική γλώσσα ως επίσημη στα Ιόνια νησιά συντέλεσαν σημαντικά στο να αποδώσουν οι Άγγλοι τα Επτάνησα στην Ελλάδα το 1864. Η ανεκτίμητης αξίας βιβλιοθήκη της Αναγνωστικής Εταιρείας διαθέτει 10.000 τόμους επτανησιακής βιβλιογραφίας, εφημερίδες, φυλλάδια, παλιούς χάρτες, χαρακτικά και φωτογραφίες. Η Αναγνωστική Εταιρεία είναι μέλος της **<span style="font-family: Tahoma,sans-serif;">Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Σωματείων και Ιδρυμάτων “Europa Nostra” **<span style="background-color: white; font-family: Tahoma,sans-serif;"> και βραβεύτηκε το 1978 από την Ακαδημία Αθηνών για την πλούσια και έντονη δράση της. Μερικές από τις δραστηριότητες της Εταιρείας είναι η διοργάνωση εκθέσεων διαφόρων καλλιτεχνών, διαλέξεων και σεμιναρίων, επιστημονικών συνεδρίων και μουσικών εκδηλώσεων.

**<span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: 16pt;">Βυζαντινή Συλλογή Κέρκυρας ** <span style="background-color: white; font-family: Tahoma,sans-serif;">Η Βυζαντινή Συλλογή της Κέρκυρας στεγάζεται στην κεντρική **πύλη του Παλαιού Φρουρίου** η οποία κατασκευάστηκε στα **μέσα του 16ου αιώνα.** Τα 40 περίπου εκθέματα της Συλλογής αποτελούν μέρος της βυζαντινής συλλογής του Μουσείου Ασιατικής Τέχνης. Στη Συλλογή συμπεριλαμβάνονται τα ψηφιδωτά της βασιλικής εκκλησίας της Παλαιόπολης, τα οποία προήλθαν από τις ανασκαφές που έγιναν μεταξύ 1930 – 1959 καθώς και οι τοιχογραφίες του Αγ. Νικολάου Κορακιάνας Κέρκυρας, οι οποίες ανήκουν σε τρεις διαφορετικές χρονικές περιόδους εικονογράφησης του μνημείου (11ος, 14ος και 17ος αιώνας) και αποτοιχίστηκαν και συντηρήθηκαν το 1970. Άλλα αξιόλογα εκθέματα τους Συλλογής αποτελούν γλυπτά, τμήματα μαρμάρινων και πώρινων θυρακίων και επιθήματα και επιστύλια του 11ου, 12ου και 13ου αιώνα, που προήλθαν από διάφορα βυζαντινά μνημεία της Κέρκυρας.

**<span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: 16pt;">Βυζαντινό Μουσείο / Ναός Αντιβουνιώτισσας ** <span style="background-color: white; font-family: Tahoma,sans-serif;">Το Βυζαντινό Μουσείο Αντιβουνιώτισσας **ιδρύθηκε μετά από δωρεά, το 1979,** του ομώνυμου ναού που ανήκε στις οικογένειες Αλαμάνου, Μυλωνοπούλου, Ριζικάρη και Σκάρπα, στο Ελληνικό Δημόσιο, με σκοπό να στεγαστεί στο συγκεκριμένο χώρο το Μουσείο. Ο Ιερός Ναός Παναγίας Αντιβουνιώτισσας θεωρείται από τους παλαιότερους της πόλης. Για να λειτουργήσει το Μουσείο, το οποίο εγκαινιάστηκε το 1984, κρίθηκε απαραίτητο να γίνουν διάφορες επεμβάσεις αναστήλωσης του ναού, οι οποίες ξεκίνησαν πριν τα εγκαίνια και ολοκληρώθηκαν το 1994. Ο Ιερός Ναός της Παναγίας της Αντιβουνιώτισσας, από τους παλιότερους και σημαντικότερους της μεταβυζαντινής εποχής της πόλης, **<span style="font-family: Tahoma,sans-serif;">κτίστηκε το 15ο αιώνα, **<span style="background-color: white; font-family: Tahoma,sans-serif;"> ανήκει στον τύπο των **<span style="font-family: Tahoma,sans-serif;">Επτανησιακών Βασιλικών Εκκλησιών **<span style="background-color: white; font-family: Tahoma,sans-serif;"> και περιβάλλεται στις τρεις πλευρές του από εξωνάρθηκες. Οι τοίχοι καλύπτονται από εντυπωσιακή ζωγραφιστή ταπετσαρία και το πέτρινο τέμπλο του ναού είναι **<span style="font-family: Tahoma,sans-serif;">έργο του 17ου αιώνα **<span style="background-color: white; font-family: Tahoma,sans-serif;">. Στον **<span style="font-family: Tahoma,sans-serif;">εξωνάρθηκα **<span style="background-color: white; font-family: Tahoma,sans-serif;"> διατηρούνται επιτάφιες πλάκες που φέρουν τα οικόσημα των ευγενών που έχουν ταφεί εκεί καθώς και ορισμένα ίχνη τοιχογραφιών.


 * <span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: 16pt;">Η προέλευση της ονομασίς ΛΙΣΤΟΝ **